متن موسیقی:
یادم نیست این خونه کِی خونه بود؟
پناه این دل دیوونه بود
یادم نیست آسمون آبی رو
یادم نیست وقتهای بیتابی رو
توی این شهر سرد و خسته، نگو از صدای قناری
میون باد و برف و بوران، نگو از هوای بهاری
از خودم هر روز میپرسم: چرا آدما این همه خوشحالن؟
مگه دنیا رو نمیبینن؟ مگه همه توی خواب و خیالن؟
یادم نیست، این آسمون خالی، شاید ستاره داشته
ستاره ای که رفته، منو تنها گذاشته
یادم نیست، شاید همهش یه خواب بود، همیشه اینجا بودم
منتظر معجزه، همیشه تنها بودم
یادم نیست کِی تو نگاه آینه
نشونی از زندگی می دیدم؟
یادم نیست دلم کجا زمین خورد؟
چهجوری به انتها رسیدم؟
توی این شهر سرد و خسته، نگو از صدای قناری
میون باد و برف و بوران، نگو از هوای بهاری
از خودم هر روز میپرسم: چرا آدما این همه خوشحالن؟
مگه دنیا رو نمیبینن؟ مگه همه توی خواب و خیالن؟
