متن موسیقی:
تا به کی باید رفت
از دیاری به دیاری دیگر
نتوانم، نتوانم جُستن
هر زمان عشقی و یار دگر
کاش ما آن دو پرستو بودیم
که همه عمر سفر میکردیم
از بهاری به بهاری دیگر
اکنون دیری است که فرو ریخته در من،
تیر آواری از ابر گران
چو می آمیزم با خنده تو
روی لبهایم می پندارم،
می سپارد جان
عطری گذران
