متن موسیقی:
آدمای خونه بِدوش ! گُلْ پونه های یَخ زده
ترانه های گُم شده ! خنده های نیومَده
عروسَکای لِه شده ، زیرِ قدم های گُریز
بغضِ منُ بگیر بگیر ، کنارِ گریه هات بریز
دُنیا داره کُجا می ره ، با این همه غرقِ جُنون
کبوترِ سفیدِ صُلح ، گَلوش پُر از لَخته ی خون
دُنیا داره کُجا می ره ، با جَسدای رو تَنِش ؟
با خاطراتِ زخمیِ ثانیه های بودنِش ؟
واسهْ که خوابِت بِبَره ، چَن تا گُلوله بِشمُرم ؟
چه جوری خوابِ نازِتُ ، به چشمای تو بِسپُرم ؟
لعنَت به این دُنیای بَد ، که جَنگِ نونُ خون شده
لالایی های بچه ها ، گریه ی بی امون شده
رو سینه ی رنجِ نگات ، چن تا غُروبِ مُمتده ؟
چن تا سیاهِ سایه دُزد ، ستاره تُ لگَد زده ؟
کبودِ گودِ چشمِ تو ، خستگیِ کُدوم تبه ؟
حادثه ی آواره گی ، سهمِ تو از چن تا شبه ؟
! دُنیا ، چرا جنگه ؟ بگو ! دُنیا ، دلِت سنگه ! بگو
! دُنیا ، چرا جنگه ؟ بگو ! دُنیا ، دلم تنگه ! بگو
آخرِ قصهْ چی می شه ، مُسافرِ خونیِ من ؟
ساعتِ صُلحِ صُب ، کِیِ ، با شبِ بی سایه شدن ؟
