متن موسیقی:
Verse 1
همچی از بهمن شروع شدش، همون روز سیزده نحس
تو جیبم پا کوتاه، ولی بودم هنوز کلاس سیزده درس
همیشه من مخ ردّی بودم، خیلی چیزارو مفرد میدونم
واسه همینه که از نظر تو، من یکی مبهم میمونم
آره خاص اخلاقم، یکم من لش میخندم
یه نموره غدم و حتا با خودمم لج میکردم
واسه حرف حقم میجنگمو من سرد نبضم
واسه اون آدما که میشیننو طرفو به فک میبندن
نه گوه نمیکنم روزمو من با یه گوشت حول
که بخوام رو تخت کنم من جنگ باهاش واسه روز اول
نه سوژه کردم آدمارو من، نه کوه دردم
نخواستم از تو که بدونی چی میخوام از تو سوز حرفم
Hook
خستم من از لحظههای تلخ، گم شدم تو پرسههای شب
سر زدم به لحظههای مرگ و ندیدم چیزی بجز خندههای سرد
سیگار و قلمو رده پای حرف، توی آسمون با شب ستاره من
خودمو دیدم با لحظههای سخت، تو تنهائی میگذره هر سه ماه فصل
verse 2
همه روزا مثل همنو من عاشقیو با تو دوره کردم
وقتی تو رفتی پیچید هم آسمون هم زمین دوره کلم
همیشه من رو راست بودم، لاش رو کاناپه سیگار رو لب
وقتیم بر میگردم از کار میرم یه راست تو تخت
هنوزم از دوری وطنم درده قلبم، مسته کلم
ولی دیدم من یه درصد نمیرسمو بعد ترکش کردم
هنوزم من مغزم پره، از حرفایی که فرهنگ شده
همه میگن کورش رو داشتیم، نبین ایرانو که از سّگ پره
اه بس کنید، نگو ندیدی اون دخترایی که تو شهر شب پره
شاید همون تاریخ کهن با آسمونه شبت هم رنگ شده
بکش بیرون از مردمت، فرهنگ بساز اصلا خودت
صدا منم شنیدی جایی تو، نگو پول بابام سبز رنگ بودش
Hook
سیگار و قلمو رده پای حرف، توی آسمون با شب ستاره من
خودمو دیدم با لحظههای سخت، تو تنهائی میگذره هر سه ماه فصل
Verse 3
دل من از حسرت پره، آسمونو زمین هم سطح شده
با این همه مغز خسته، کی میتونه که با غم جنگ کنه
منم دیگه رویامو باختم، پرسههای شب دنیامو ساختن
با یه تیکه ورقو موزیک، قلمو روبیت و صدامو کاشتم
منم هنوز سرم به تنمه، چشا بازو به طرف هدفه
میخوام یه چی بت بگم توام خوب گوش کنش کلمه کلمه
اگه میگم من سردم، اگه میگم از دردم
اگه این تنهائی و این مشکلا منو خم کردن
اگه این خندهها و این لحظههای بی بندو بار شب
باعث شده ذره ذره من مردمو ترک کردم
واسه اینه خستم منو خیلیا رو من بستن در
اگه توی بهمن بودیم، بدون که هنوز هستم من
